Tijdens de oordeelvormende vergadering over de begroting heeft fractievoorzitter Matthijs Feenstra de volgende tekst uitgesproken:

Voorzitter,

Bedankt voor het woord. Het zal voor sommige even wennen zijn. Een ander gezicht die namens Trots de begrotingsbehandeling doet. Begin dit jaar besloot de heer van Zielst om, na bijna 11 jaar, het stokje over te geven. Een moedig besluit. Ik weet dat dit niet makkelijk was. Laat dit een inspiratie zijn voor velen. Het is dus mogelijk om het stokje over te geven aan een nieuwe generatie.

Dan naar de begroting. Aangezien dit de laatste begrotingsbehandeling is voor de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar kijken we ook een beetje terug. Wat is er bereikt en waar moeten we nog aan werken de komende tijd.

We maken er als Trots geen geheim van dat we teleurgesteld zijn over de uitkomsten van het hoofdlijnenakkoord. Dit hebben we vaker genoemd tijdens de behandeling van individuele stukken. Op hoofdlijnen waren we het eens, maar vaak niet met de uitwerking. Een volgend akkoord moet wat ons betreft concreter zijn met duidelijke afspraken. Afspraken waar je een college goed op kan controleren.

Dan kijken we naar de toekomst. Die ziet er somber uit. De meerjarenbegroting laat nog steeds een diep dal zien. En dat terwijl de gemeente al aardig wat uitgaven heeft vermindert. Is het dan nog wel allemaal betaalbaar? En hoe realistisch zijn we aan het begroten met elkaar? Ja, we hebben op korte termijn geld gevonden. Maar de lange termijn is zorgelijk.

Als we kijken naar de huidige meerjarenbegroting zien we een aantal voorstellen om de begroting sluitend te maken. Onder de streep gaan we, vooral door de verhoging van de OZB, meer geld ophalen bij onze inwoners dan dat we structureel gaan bezuinigen. Dit vindt Trots een slechte zaak. Zeker als je leest dat er niet is gekeken naar de maatschappelijke impact van sommige maatregelen.

Voorbeelden hiervan zijn:
De huurverhoging van de sportverenigingen. Die de verenigingen overigens zelf maar moeten dekken door kosten te verminderen. Een onbegrijpelijk antwoord vanuit het college. Bezuinigingen opleggen aan belangrijke maatschappelijke instellingen, terwijl je dat zelf als gemeente niet weet te doen.

Dan het Sociaal Cultureel Centrum. Dit is niet de eerste keer dat er een uitstel is. De vorige keer werd als reden gegeven: “De inkomsten vanuit het Rijk zijn onzeker, laten we dit goed uitzoeken voordat we een besluit nemen”. Nu is de reden niet eenduidig. In de media werd in eerste instantie aangegeven dat een uitstel ervoor zorgt dat de begroting sluitend is, maar inmiddels weten we beter.

En ook op andere dossiers krijgen we nauwelijks of te laat informatie. Is dit allemaal vergeten of is hier sprake van een patroon?

Als we alleen al kijken naar de begroting: Er wordt gesproken over een kostenstijging in het sociaal domein voor dit jaar. Maar wat en hoeveel weten we niet. En we moeten in een bijzin lezen dat we nu opeens geld moeten uitgeven aan crisisopvang.

Ook horen we pas dat dit niet doorgaat na vragen van onze fractie. Waarom moeten we erom vragen en waarom komt het college niet zelf met deze informatie? En wat zijn de gevolgen voor 2026? De raad moet met betrekking tot de uitgave voor crisisopvang, in onze ogen, een besluit nemen. Immers. Wij als raad bepalen waar het geld naar toe gaat.

Al met al, zijn we ontevreden over hoe het nu gaat. Dit is niet hoe je de raad in staat stelt om haar controlerende taak uit te voeren.

Met betrekking tot de besluiten in de begroting zullen we met een alternatief komen. Het liefst in gezamenlijkheid met andere partijen.